Op zaterdag 27 februari was het dan weer zover. Iedereen had reikhalzend uitgekeken naar deze dag want koning winter had ons al veel te lang laten wachten met al die sneeuw en wekenlang een dik pak ijs.
Om 8.45 hadden zich 9 mannen en een dame verzameld op het bekende parkeerterrein.
Nadat alle hengels waren opgetuigd en iedereen stiekem even de streamer bij zijn buurman had bekeken, gingen we klokslag negen uur in tweetallen uiteen.
Opvallend was wel dat sommige streamers nog nat waren en zelfs naar vis stonken. Jan had zelfs al gedroomd van een vangst rond de 116,5 cm, want het record van Cor zou er vandaag aan moeten geloven. Zenuwen…….?????
Donkere wolken en een stevige wind met daarbij een flink portie regen. Volgens de kenners was dit het ideale weer, dus de dag kon al niet meer stuk.
Om 8.45 hadden zich 9 mannen en een dame verzameld op het bekende parkeerterrein.
Nadat alle hengels waren opgetuigd en iedereen stiekem even de streamer bij zijn buurman had bekeken, gingen we klokslag negen uur in tweetallen uiteen.
Opvallend was wel dat sommige streamers nog nat waren en zelfs naar vis stonken. Jan had zelfs al gedroomd van een vangst rond de 116,5 cm, want het record van Cor zou er vandaag aan moeten geloven. Zenuwen…….?????
Donkere wolken en een stevige wind met daarbij een flink portie regen. Volgens de kenners was dit het ideale weer, dus de dag kon al niet meer stuk.
Dat pakte dus even iets anders uit! Het was waterkoud en het begon steeds harder te regenen. Dit was op zich nog niet het ergste, maar de snoek had deze dag geen zin om te bijten.
Ik had wel een aantal keren mijn telefoon gehoord ( dat zal Bert wel zijn die de grootste snoek van heel de wereld heeft gevangen), maar ik kon het niet opbrengen om het apparaat ergens diep uit mijn broekzak te vissen. Rond elf uur kwam de eerste aanbeet. Een klein mannetje van rond de 50 cm. Ik kreeg het weer een beetje warm en de adrenalinestroom kwam weer op gang.
Ik had wel een aantal keren mijn telefoon gehoord ( dat zal Bert wel zijn die de grootste snoek van heel de wereld heeft gevangen), maar ik kon het niet opbrengen om het apparaat ergens diep uit mijn broekzak te vissen. Rond elf uur kwam de eerste aanbeet. Een klein mannetje van rond de 50 cm. Ik kreeg het weer een beetje warm en de adrenalinestroom kwam weer op gang.
Snoekdag op 27 februari 2010
Fred Wagenmakers
“Om de hoek ga je op de foto met een grote dame” had Edi mij beloofd. Maar ja na 28 sloten en hoeken geloof je daar ook niet meer in.
Tot ik bij een hoekje kwam met een berg drijvend riet en andere rommel. Hier zag ik een kolk en dacht: jij bent de mijne!
Na een aantal keren werpen was het dan zover. Een grote kolk, opspattend water, een kromme hengel en een grote glimlach brachten een mooie snoek van 86 cm boven water. Met behulp van maatje Edi konden we het op de foto vastleggen.
Zo, mijn dag kon niet meer stuk. De zon was inmiddels gaan schijnen en het werd een klein beetje behaaglijker.
Met de komst van de zon, kwamen ook de honden met hun baasjes uit de huizen om de berg hondenpoep nog groter te maken. Super irritant die stront!!!!!!!!!!!!!!!!!
Rond 13.00 uur moesten we weer verzamelen, dus op naar de auto. Vlak bij de auto moest Edi toch nog even naar de overkant gooien. En wat dacht je wat: mijnheer pakt daar net voor sluitingstijd zijn vierde snoek.
Bij het verzamelpunt aangekomen zagen we al snel bedrukte gezichten. Er was slecht gevangen! 3 snoeken op acht personen, waarvan Danny eerlijk aangaf dat hij de zijne in zijn staart had gehaakt en die telt helaas niet.
Ach, je moet maar zo denken, al de snoeken die we niet hebben gevangen liggen op ons te wachten tot het volgens seizoen en ze zijn dan weer iets groter gegroeid. J
De einduitslag zal door de jury op de ledenvergadering bekend worden gemaakt. Het blijft dus nog even spannend.
Tot ik bij een hoekje kwam met een berg drijvend riet en andere rommel. Hier zag ik een kolk en dacht: jij bent de mijne!
Na een aantal keren werpen was het dan zover. Een grote kolk, opspattend water, een kromme hengel en een grote glimlach brachten een mooie snoek van 86 cm boven water. Met behulp van maatje Edi konden we het op de foto vastleggen.
Zo, mijn dag kon niet meer stuk. De zon was inmiddels gaan schijnen en het werd een klein beetje behaaglijker.
Met de komst van de zon, kwamen ook de honden met hun baasjes uit de huizen om de berg hondenpoep nog groter te maken. Super irritant die stront!!!!!!!!!!!!!!!!!
Rond 13.00 uur moesten we weer verzamelen, dus op naar de auto. Vlak bij de auto moest Edi toch nog even naar de overkant gooien. En wat dacht je wat: mijnheer pakt daar net voor sluitingstijd zijn vierde snoek.
Bij het verzamelpunt aangekomen zagen we al snel bedrukte gezichten. Er was slecht gevangen! 3 snoeken op acht personen, waarvan Danny eerlijk aangaf dat hij de zijne in zijn staart had gehaakt en die telt helaas niet.
Ach, je moet maar zo denken, al de snoeken die we niet hebben gevangen liggen op ons te wachten tot het volgens seizoen en ze zijn dan weer iets groter gegroeid. J
De einduitslag zal door de jury op de ledenvergadering bekend worden gemaakt. Het blijft dus nog even spannend.
